บทสวดมนต์และพระคาถา

  บทสวดมนต์และพระคาถา ในพระพุทธศาสนา นิยมสวดเป็นภาษาบาลี ซึ่งหากแปลความหมายออกมาก็จะพบว่าส่วนใหญ่แล้วเป็นคำสวดบูชาเพื่อรำลึกถึงพระคุณของพระรัตนตรัย อันได้แก่พระพุทธ พระธรรม และพระสงฆ์ แทบทั้งสิ้น จึงเป็นอุบายในการเจริญสติอย่างหนึ่ง ที่เรียก พุทธานุสติ ธรรมานุสติ และสังฆานุสติ นั่นเอง การสวดมนต์ต์ทุกครั้ง จึงเริ่มด้วยคำบูชาพระบรมศาสดาว่า "นะโม ตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมาสัมพุทธัสสะ" แปลโดยรวมว่า "ขอนอบน้อมแด่ พระผู้มีพระภาค อรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า พระองค์นั้น"

ใจท่องแต่ไม่ได้ออกปาก มีอานิสงส์กว่า ปากท่องไม่ได้ออกจากใจ
ใจต้องอยู่กับบทสวด ไม่ใช่ปากท่องขึ้นใจ
แต่ใจไปคิดเรื่องต่างๆ
ตั้งสติพิจารณาอักษร หรือคำ หรือความหมาย
หรือตั้งสติรู้ที่ ลมหายใจ หรือ ปากที่กำลังสวด
สวดมนต์ควรจะรู้คำแปล เพื่อจะได้ปัญญา
แม้ยังแปลไม่ออก ใจควรเลื่อมใส ศรัทธา นำ
น้อมจิตใจ สวดบูชา พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์
สวดรู้คำแปลได้ปัญญา
สวดไม่รู้คำแปลได้ศรัทธา
อานิสงส์จากการสวดมีจริง

บทสวดมนต์และพระคาถาที่สำคัญ

  ชัยมงคลคาถา
  พระคาถาชินบัญชร
  พระปริตร
  บทสวดสรภัญญะ










้อ้างอิง

http://www.84000.org/pray/index.shtml
http://th.wikipedia.org/wiki/